تبلیغات
مدینة العلم - مطالب چهارده معصوم (ع)

روزى رسول گرامى صلى الله علیه و آله نماز جماعت مى گذارد، امام حسین علیه السلام نزدیك ایشان بود. هرگاه پیغمبر به سجده مى رفت حسین بر پشت حضرت مى نشست و هنگامى كه حضرت سر از سجده بر مى داشت ، او را مى گرفت و پهلوى خود مى گذاشت . چند بار این كار تكرار شد و بدین گونه نمازش را به پایان رسانید.
یك نفر یهودى كه ناظر بر این جریان بود عرض كرد:
شما با كودكان طورى رفتار مى كنید كه ما هرگز با كودكان چنین رفتار نكرده ایم !
پیغمبر فرمود:
شما هم اگر به خدا و پیغمبر او ایمان داشتید، نسبت به كودكان رحم و مدارا مى نمودید.
یهودى به واسطه رفتار پسندیده پیغمبر گرامى مسلمان شد.( بحار الانوار ج 43، ص 296)



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  اعتقادی،  مذهبی، 
برچسب ها: احترام به كودك، داستان های بحارالانوار، پیامبر اکرم (ص) و امام حسین (ع)، پیامبر اکرم (ص) و کودکان،  

تاریخ : چهارشنبه 16 تیر 1395 | 18:19 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
سلام گوید: در حضور امام باقر علیه السّلام بودم که حمران بن اعین آمد و سؤالاتی کرد، وقتی که خواست از منزل بیرون گردد گفت: ما هنگامی که خدمت شما می‌رسیم دل ما نرم می‌شود و قلب ما از دنیا منقطع می‌شود و مال دنیا در نظر ما خار می‌گردد.
ولی بعد از اینکه از محضر شما بیرون می‌رویم و وارد بازار کسب و کار می‌گردیم، و با مردم محشور می‌شویم، بار دیگر دل‌های ما متوجه دنیا می‌گردد و محبت دنیا در دل ما جای خود را باز می‌کند، و بار دیگر به کارهای دنیائی مشغول می‌شویم.
امام علیه السّلام فرمودند: همه اینها به دل مربوط می‌شود، گاهی کارها بر آن مشکل می‌گردد و گاهی آسان، سپس فرمودند: اصحاب رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله گفتند: یا رسول اللَّه ما از نفاق می‌ترسیم رسول خدا فرمود چرا از نفاق واهمه دارید.
گفتند هنگامی که در محضر شما هستیم، و ما را موعظه می‌کنید و نصیحت می‌فرمائید ما می‌ترسیم و دنیا را فراموش می‌کنیم، و دنبال آن نمی‌رویم، مثل اینکه آخرت را مشاهده می‌کنیم و بهشت و دوزخ را می‌نگریم، و اینها در هنگامی می‌باشد که در حضور شما هستیم.
اما وقتی که بخانه‌های خود می‌رویم و اولاد و عیال و زنان و کودکان و مال و منال را مشاهده می‌کنیم، همه این‌ها فراموش می‌گردد و نزدیک است افکار ما دگرگون شود و مانند این است که ما هرگز این سخنان را نشنیده‌ایم، می‌ترسیم این نفاق باشد.
رسول اکرم صلی اللَّه علیه و اله فرمود: نه اینها از وسوسه‌های شیطان می‌باشد که در نظر دارد شما را بفریبد و به دنیا راغب گرداند، به خداوند سوگند اگر شما به همان حالی که در نزد من هستید ادامه دهید و فریب شیطان را نخورید، فرشتگان با شما مصافحه خواهند کرد و روی آب حرکت خواهید نمود.
اگر شما گناه نکنید و بعد استغفار نمائید، خداوند گروهی را مبعوث می‌کند که گناه کنند و بعد استغفار نمایند و مورد آمرزش قرار گیرند، مؤمن گرفتار فتنه می‌گردد و بعد توبه می‌کند و از این جاست که خداوند فرموده: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ ...، وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ.»



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  اعتقادی،  مذهبی، 
برچسب ها: ما از نفاق می‌ترسیم، وسوسه‌های شیطان، اگر شما گناه نکنید و بعد استغفار نمائید،  

تاریخ : یکشنبه 6 تیر 1395 | 08:41 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

مفضل گوید: امام صادق سلام اللَّه علیه فرمود:
خداوند متعال در ضمن مناجات خود به موسی بن عمران فرمود:
ای فرزند عمران دروغ می‌گوید کسی که می‌گوید مرا دوست دارد ولی هنگام شب می‌خوابد و مرا فراموش می‌کند مگر نه آن است که هر دوستی دوست دارد با دوست خود خلوت کند.
ای فرزند عمران من از حال دوستانم آگاه می‌باشم، هنگامی که سیاهی شب آنها فرا می‌گیرد، دیدگان دل آنها را باز می‌کنم و عذاب خود را مقابل آنها قرار می‌دهم، آنها با مشاهده و حضور با من سخن می‌گویند.
ای فرزند عمران با دل خاشع نزد من بیا و با بدن خاضعت با من گفتگو کن در سیاهی شب از دیدگانت اشک بریز و از من هر چه می‌خواهی طلب کن که مرا به زودی رواکننده حاجت‌ها خواهید دید.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مذهبی، 
برچسب ها: ایمان و کفر، دوستدار خدا...، نماز شب، ارتباط با خدا،  

تاریخ : جمعه 4 تیر 1395 | 08:41 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
علی علیه السّلام فرمود:
 از رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله پرسیدند آن چیست که شیطان را از ما دور می‌کند؟؟؟
 فرمود: روزه چهره شیطان را سیاه می‌کند، صدقه کمر او را می‌شکند، محبت در راه خدا و مواظبت بر کارهای شایسته کمر او را قطع می‌کند و استغفار کردن او را می‌زند.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مذهبی، 
برچسب ها: دور کردن شیطان...، ایمان و کفر،  

تاریخ : پنجشنبه 3 تیر 1395 | 09:16 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
علی بن یعقوب گوید: امام صادق علیه السّلام به من گفتند مردم تو را فریب ندهند زیرا پاداش از جای دیگر به تو می‌رسد و به آنها ارتباطی ندارد، روزها را در کارهای ببیهوده مگذران که حافظان مراقب اعمال تو هستند و کارهای تو را حفظ می‌کنند.
کارهای خیر را هرگز کم ندان که فردا به تو می‌رسد و خوشحالت می‌کند و از کار بد هر چه کم باشد دوری کن که فردا تو را بد حال می‌کند، کار نیک کن که از هر چیز زودتر بدست تو خواهد رسید و گناهان گذشته را محو خواهد کرد خداوند می‌فرماید نیکیها بدیها را می‌برند و باید اهل ذکر متوجه باشند.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مذهبی، 
برچسب ها: ایمان و کفر، مردم تو را فریب ندهند...،  

تاریخ : چهارشنبه 2 تیر 1395 | 08:57 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
سعد بن ابی خلف گوید: حضرت ابو الحسن موسی علیه السّلام به یکی از فرزندانش گفت:
 ای فرزند من متوجه باش که خداوند تو را در معصیتی مشاهده نکند که از آن نهی کرده است،
 و به پرهیز از اینکه از اطاعت خدا دست بکشی و از دستورات او سرپیچی کنی
همواره در کارها کوشش داشته باش و خود را مقصر بدان که خداوند را نیکو عبادت نکرده‌ای.
زیرا خداوند متعال را نمی‌توان آن طور که شایسته است عبادت کرد،
 از مزاح و شوخی دست بردار که نور ایمان را می‌برد، مرد را سبک می‌گرداند،
از کسالت و تنبلی و تن پروری دوری کنید که آنها شما را از دنیا بی‌بهره خواهند کرد و از آخرت هم سهمی نخواهی داشت.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مذهبی، 
برچسب ها: ای فرزندم متوجه باش که ...، ایمان و کفر،  

تاریخ : سه شنبه 1 تیر 1395 | 08:49 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

امام حسن علیه السلام در زمان خویش عابدترین ، زاهدترین و برترین مردم به شمار مى رفت . وقتى حج بجاى مى آورد بسیارى از اوقات پاى برهنه مى رفت . هر وقت به یاد مرگ مى افتاد، مى گریست و اگر در حضورش از قبر سخن به میان مى آمد گریان مى شد و چون به یاد قیامت و برانگیخته شدن در محشر مى افتاد اشك مى ریخت و هر وقت به یاد عبور از صراط مى افتاد گریه مى كرد و هرگاه به یاد حضور مردم براى حساب در پیشگاه خداوند مى افتاد ناگهان فریاد مى كشید و از شدت بیم و هراس از هوش مى رفت و غش مى كرد، هرگاه براى نماز آماده مى شد اعضایش از خوف خدا مى لرزید، هر وقت از بهشت و دوزخ سخن مى گفت چون شخص مارگزیده مضطرب مى شد آنگاه از خدا خواستار بهشت مى شد و از آتش جهنم به او پناه مى برد و چون آیه یا ایها الذین امنوا را تلاوت مى كرد، مى فرمود:
لبیك ! اللهم لبیك !...(
بحار: ج 43، ص 331)
هنگامى كه مشغول وضو مى شد اعضایش مى لرزید و چهره مباركش زرد مى گشت وقتى كه مى پرسیدند:
چرا چنین حالى پیدا مى كنى ؟
مى فرمود:
سزاوار است كسى كه در مقابل پروردگار عرش مى ایستد، رنگش زرد و اعضاى او دچار رعشه گردد.
هر وقت به در مسجد مى رسید روى به آسمان مى نمود، عرض مى كرد:
بار خدایا! مهمان تو بر در خانه ات ایستاده است ، اى خداى بخشنده ! شخصى گناهكار پیش تو آمده ، اى خداى مهربان ! از گناهان من به خاطر بزرگواریت درگذر!(
بحار: ج 43، ص339 )


طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مناجات با خدا، 
برچسب ها: قطره هاى اشك امام حسن علیه السلام، امام حسن علیه السلام، امام حسن مجتبی علیه السلام، امام مجتبی علیه السلام، میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام،  

تاریخ : دوشنبه 31 خرداد 1395 | 19:00 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات


رسول اکرم صلی اللَّه علیه و اله فرمود:
خداوند به چیزی مانند عقل عبادت نشده است، و عقل کسی کامل نمی‌گردد، مگر اینکه در آن شخص ده خصلت باشد،
در او امید خیر باشد،
مردم از شر او در امان باشند،
کارهای نیک را کم بداند، اگر چه زیاد انجام دهد،
کارهای نیک دیگران اگر کم هم باشد زیاد بداند،
از حاجت خواهان خسته نشود و از طلب علم ملول نگردد.
فقر در نظر او بهتر از توانگری باشد،
خواری را بهتر از عزت بداند،
از دنیا به زندگی کفاف قناعت کند، دهم!
و نمی‌دانی دهم چیست و آن این است که هر گاه با کسی برخورد کرد بگوید:
او بهتر از من می‌باشد و پرهیزکارتر است.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مذهبی، 
برچسب ها: عقل کامل، ایمان و کفر،  

تاریخ : دوشنبه 31 خرداد 1395 | 08:34 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
ابو بصیر از حضرت صادق علیه السّلام و او از پدرانش از علی علیهم السّلام روایت می‌کند
که رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمود:
 در بهشت خانه‌هائی هست که از داخل آن می‌توان بیرون را مشاهده کرد در آنها گروهی از امت من سکونت خواهند کرد.
آنها عبارتند از کسانی که سخن‌های پاک بر زبان جاری کنند، و غذا به مردم بدهند و بلند سلام کنند، و هنگامی که مردم در خواب هستند نماز بخوانند، علی علیه السّلام فرمود: یا رسول اللَّه کدام افراد از امت شما توانائی انجام آن را دارند.
رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمود: ای علی می‌دانی مقصود از سخن پاک چیست هر کس در صبح و شب ده بار بگوید: سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اکبر، و مقصود از اطعام هم آن است که به خاندانش غذا بدهد.
اما نماز در شب هم آن است که هر کس نماز مغرب و عشاء و نماز صبح را  در مسجد با جماعت اداء کند مانند این است که همه شب را نماز گزارده است، و مقصود از افشاء سلام هم آن است که به هر مسلمانی سلام کند.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  اعتقادی،  مذهبی، 
برچسب ها: ایمان و کفر، مکارم اخلاق و رستگاری‌، خانه های بهشتی،  

تاریخ : یکشنبه 30 خرداد 1395 | 13:04 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

قسمتی از مناجات شعبانیه


إِلَهِی أَعُوذُ بِکَ مِنْ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ إِلَهِی إِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِکَ إِلَهِی کَأَنِّی بِنَفْسِی وَاقِفَهٌ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ‏] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِی بِعَفْوِکَ إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْکَ بِذَلِکَ وَ إِنْ کَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُدْنِنِی [یَدْنُ‏] مِنْکَ عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَیْکَ وَسِیلَتِی إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا إِلَهِی لَمْ یَزَلْ بِرُّکَ عَلَیَّ أَیَّامَ حَیَاتِی فَلا تَقْطَعْ بِرَّکَ عَنِّی فِی مَمَاتِی إِلَهِی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِکَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی‏] إِلا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی

خدایا!به تو پناه مى‏آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.خدایا!اگر شایسته‏ رحمت نیستم،تو سزاوارى که بر من با فراوانى فضلت بخشش نمایى،خدایا!گویى من با همه هستى‏ام در برابرت ایستاده‏ام،درحالى‏که حسن اعتمادم بر تو،بر وجودم سایه افکنده است،و آنچه را تو شایسته آنى بر من جارى کرده‏اى‏ و مرا با عفوت پوشانده‏اى،خدایا!اگر گذشت کنى،چه کسى از تو سزاوارتر به آن است؟و اگر مرگم نزدیک شده‏ باشد و عملم مرا به تو نزدیک نکرده، اعترافم را به گناه وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم. خدایا بر نفسم در فرمانبرى از آن گناه بار کردم،پس واى بر او اگر او را یامرزى،خدایا نیکى‏ات بر من در روزهاى زندگى‏ام پیوسته بود،پس نیکى خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن.خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم‏ ناامید شوم؟،درحالى‏که در طول زندگى‏ام مرا جز به نیکى سرپرستى نکردى.




طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مناجات با خدا، 
برچسب ها: مناجات شعبانیه، مناجات شعبانیه بهمراه ترجمه،  

تاریخ : جمعه 7 خرداد 1395 | 19:34 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
قسمتی از مناجات شعبانیه

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ وَ أَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ مُسْتَکِینا لَکَ مُتَضَرِّعا إِلَیْکَ رَاجِیا لِمَا لَدَیْکَ ثَوَابِی وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَى عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِیرُکَ عَلَیَّ یَا سَیِّدِی فِیمَا یَکُونُ مِنِّی إِلَى آخِرِ عُمْرِی مِنْ سَرِیرَتِی وَ عَلانِیَتِی وَ بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.

خدایا!بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و شنواى دعایم باش آنگاه که مى‏خوانمت،و صدایم را بشنو گاهى که صدایت میکنم، و به من توجّه کن هنگامى‏که با تو مناجات مى‏نمایم،همانا به سوى تو گریختم،و در حال درماندگى و زارى در برابرت ایستادم، پاداشى را که نزد توست امیدوارم،آنچه را که در درون دارم مى‏دانى،بر حاجتم خبر دارى،نهانم را مى‏شناسى،کار بازگشت به آخرت و خانه ابدى‏ام بر تو پوشیده نیست،و آنچه که مى‏خخواهم به زبان‏ آرم،و خواهش خویش را بازگو کنم و هم آنچه را که براى عاقبتم امید دارم،بر تو پنهان نیست،همانا آنچه تقدیر نموده‏اى بر من‏ اى آقاى من در آنچه که تا پایان عمر بر من فرود مى‏آید از نهان و آشکارم جارى شده است،و تنها به دست توست نه به دست‏ غیر تو فزونى و کاستى‏ام و سود و زیانم،خدایا!اگر محرومم کنى پس کیست آن‏که به من روزى دهد؟و اگر خوار م‏سازى پس‏ کیست آن‏که به من یارى رساند

http://shiayan.ir برگرفته از پایگاه اطلاع رسانی شیعیان


طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  مناجات با خدا، 
برچسب ها: مناجات شعبانیه، مناجات شعبانیه بهمراه ترجمه،  

تاریخ : پنجشنبه 6 خرداد 1395 | 18:36 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

( میلاد حضرت مهدى (علیه السلام) مبارك باد )

                آسمان و زمین چشم انتظار ولادت او بود. خورشید هم به انتظار آمدن او نشسته بود. ارواح پاك همه پیامبران و اولیاى الهى، گرداگرد خانه امام حسن عسكرى (علیه السلام)منتظرانه در آرزوى دمیدن نور جمال او به سر مى بردند. فجر نیمه شعبان بود. صداى آشناى اذان در كوچه پس كوچه هاى غریب شهر سامرا مى پیچید: «اشهد أن لا اِله الاّ اللّه»، «اشهد أنّ محمداً رسول اللّه».

                سیصد و هشت سال پیش كه خورشید وجود پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) در آسمان مكّه طلوع كرد، ظلمات شرك همه جا را آكنده بود و صداى هلهله بت پرستان بر گرد الهه هاى تراشیده از چوب و سنگ، فضا را آلوده ساخته بود.

                امّا اینك در سال 255 هجرى قمرى، در آستانه طلوع آخرین خورشید هدایت و رهبرى، بانك توحیدى «لا اِله اِلاّ اللّه» از مرزهاى شبه جزیره عرب تا شام و قسمتهاى وسیعى از قاره آفریقا همه جا طنین انداز شده و شهادت به رسالت محمد(صلى الله علیه وآله وسلم) بر مأذنه هاى سرتاسر سرزمین وسیع اسلامى هر صبح و شام تكرار مى شود با این همه، جاهلیّت ـ اگر چه در چهره اى جدید ـ هنوز پا برجاست و با محصور ماندن اهلبیت (علیهم السلام)، ظلمت شرك همچنان باقى است و بت هاى كاخ نشین در لباس خلافت پیغمبر(صلى الله علیه وآله وسلم)همچنان دست اندركار محو توحیدند.

                شاید از این روست كه حضرت مهدى (علیه السلام) در آغاز ولادت، زبان به ذكر شهادتین مى گشاید «أشهد أن لا اِله اِلاّ اللّه وحده لاشریك له و أنّ محمداً رسول اللّه (صلى الله علیه وآله وسلم)»( [1] )

                یا به روایتى دیگر در همان آغازین لحظه هاى تولّد زانو مى زند و مى گوید: «الحمد للّه رب العالمین و صلى اللّه على محمد و آله، زعمت الظلمة أنّ حجة اللّه داحضة، لو أذن لنا فى الكلام لزال الشك»( [2] ).

                سپاس خداى را كه پروردگار عالمیان است. و سلام و صلوات خدا بر محمد و خاندانش باد. ستمگران گمان بردند، كه حجت خدا نابود شدنى است! اگر به ما اجازه سخن گفتن داده مى شد، شك و تردید مردم در باره ما از بین مى رفت».

                پدرش امام حسن عسكرى (علیه السلام) كه اینك با دیدن چهره زیباى اولین و آخرین فرزند خویش، وعده خدا را عملى مى یافت، سرشار از شادى، سر به سجده گذاشت و گفت:

                «الحمد للّه الذى لم یخرجنى من الدنیا حتّى ارانى الخلف من بعدى.»( [3] )

                «سپاس خدا را كه مرا زنده نگه داشت تا فرزند و جانشین مرا به من بنمایاند.» سپس سر برداشت و به حاضران نگریست و فرمود:

                «او در صورت و سیرت، شبیه ترین مردم به رسول اللّه است، خدا او را در دوران غیبتش، محفوظ مى دارد و سپس ظاهر مى گرداند تا زمین را آنچنان كه از جور و ستم پر شده باشد از عدالت و داد آكنده سازد».( [4] )

                چشمان حضرت نرجس(علیها السلام) به اشك نشسته بود، آنقدر شاد بود كه آرامش بستر را تاب نمى آورد. برخاست و نشست و به صورت نورانى و چشمهاى درشت فرزندش خیره شد. مهدى (علیه السلام) كه در آغوش حكیمه خاتون قرار داشت، دستهایش را به طرف مادر دراز كرد و لحظه اى بعد در آغوش گرم او جاى گرفت.

                امام حسن عسكرى (علیه السلام) فرمود: «او چنانكه جدّمان رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم)فرمود: همنام و هم كنیه ایشان خواهد بود، پس نامش «محمد» و كنیه اش «ابوالقاسم» است.»

                عطر خاطره انگیز «صلوات» در فضاى خانه كوچك امام حسن عسكرى پیچیده بود و همگى اهل خانه داشتند به رسول اللّه (صلى الله علیه وآله وسلم)مى اندیشیدند. اى كاش او هم بود ... كه بود.



طبقه بندی: امام زمان ( عج )،  چهارده معصوم (ع)،  تاریخی، 
برچسب ها: میلاد حضرت مهدى (علیه السلام) مبارك باد، میلاد حضرت مهدى (علیه السلام)،  

تاریخ : یکشنبه 2 خرداد 1395 | 12:06 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

زندگی نامه حضرت علی اکبر (ع( 


 

حضرت علی اکبر(ع)، جوانی خوش چهره، زیبا، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (ع) به ارث برده و جامع کمالات، محامد و محاسن بود.

حضرت علی اکبر (ع) فرزند ابی عبدالله الحسین (ع) بنا به روایتی در یازدهم شعبان، سال 43 قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود.پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب (ع) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است. و از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود و به بزرگانی چون پیامبر اسلام(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب(ع) و امام حسین (ع) نسبت دارد.

ابوالفرج اصفهانی از مغیره روایت کرد: روزی معاویه بن ابی سفیان به اطرافیان و هم نشینان خود گفت: به نظر شما سزاوارترین و شایسته ترین فرد امت به امر خلافت کیست؟ اطرافیان گفتند: جز تو کسی را سزاوارتر به امر خلافت نمی شناسیم! معاویه گفت: این چنین نیست.

بلکه سزاوارترین فرد برای خلافت، علی بن الحسین(ع)است که جدّش رسول خدا(ص) می باشد و در وی شجاعت و دلیری بنی هاشم، سخاوت بنی امیه و فخر و فخامت ثفیف تبلور یافته   است.


نقل است روزی علی اکبر(ع) به نزد والی مدینه رفته  و از طرف پدر بزرگوارشان پیغامی را خطاب به او میبرد، در آخر والی مدینه از علی اکبرسئوال کرد نام تو چیست؟ فرمود: علی سئوال نمود نام برادرت؟ فرمود: علی آن شخص عصبانی شد، و چند بار گفت: علی، علی، علی، « ما یُریدُ اَبُوک؟ » پدرت چه می خواهد، همه اش نام فرزندان را علی می گذارد، این پیغام را علی اکبر(ع) نزد اباعبدالله الحسین (ع) برد، ایشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به  من عنایت کند نام همه ی آنها را علی می گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا، نماید نام همه ی آنها را نیز فاطمه می گذارم.

 

 


ادامه مطلب

طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)، 
برچسب ها: زندگی نامه حضرت علی اکبر (ع)، روز جوان، حضرت علی اکبر (ع)، ولادت حضرت علی اکبر (ع)،  

تاریخ : سه شنبه 28 اردیبهشت 1395 | 14:52 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

ولادت حضرت عباس(ع)



حضرت ابوالفضل نخستین فرزند از چنین بانوى با معرفت و حق شناسى بود تولد وى، خانه على(علیه السلام) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت وقتى كه به دنیا آمد حضرت على(علیه السلام) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.

 

با آن كه این نوزاد بسیار خوش منظر و زیبا بود به طورى كه وى را قمر بنى هاشم نامیده اند و به ماه شب چهارده تشبیه نموده اند و حضرت وى را به نام عباس نام نهاد و آن به این علت بود كه عباس هم به معناى شیر شرزه و خشمگین است و هم به معناى عبوس و چهره گرفته زیرا كه ایشان نسبت به ظالمان چهره اى خشمگین داشتند.

 

در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقیقه ذبح كردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.

 

با آن كه هنگام تولد پدر خوشحالى مى كند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و آستین دست هاى كوچك او را بالا مى زد و بر بازوان او بوسه مى زد و اشك مى ریخت حضرت در پاسخ ام البنین نسبت به این كار فرمود این دست ها براى كمك و یارى به برادرش حسین قطع خواهد شد.




ادامه مطلب

طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  تاریخی،  مذهبی، 
برچسب ها: حضرت ابوالفضل العباس (ع)، حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت عباس (ع)،  

تاریخ : سه شنبه 21 اردیبهشت 1395 | 18:59 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات
ولادت و مراسم نامگذارى امام حسین علیه السلام


اسماء مى گوید:
یكسال از تولد حسن علیه السلام گذشته بود، حسین به دنیا آمد. پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
اسماء فرزندم را بیاور!
من حسین را در حالى كه به پارچه اى سفید پیچیده بودم به رسول خدا تقدیم نمودم . حضرت به گوش راست حسین اذان و به گوش چپش اقامه گفت .
آنگاه حسین را در كنار خود نشانید و گریان شد.
من گفتم :
پدر و مادرم به فدایت ! چرا گریان شدى ؟
فرمود:
براى این فرزندم گریستم .
گفتم :
این نوزاد تازه به دنیا آمده .
فرمود:
او را گروهى ستمگر خواهند كشت ، خداوند شفاعت مرا نصیب آنان نكند.
سپس فرمود:
اى اسماء! این مطلب را به فاطمه مگو! زیرا فاطمه تازه این كودك را به دنیا آورده است و سپس به امیرالمؤمنین فرمود:
نام این كودك را چه نهاده اید؟
عرض كرد:
یا رسول الله ! من در نامگذارى او بر تو پیشى نخواهم گرفت .
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
من هم در نامگذارى او از پروردگارم سبقت نخواهم گرفت .
جبرئیل نازل شد و گفت :
یا محمد! خداوند سلامت مى رساند و مى فرماید:
چون على براى تو مانند هارون است براى حضرت موسى ، بنابراین پسر خود را همنام پسر هارون كن !
پیامبر صلى الله علیه و آله : نام پسر هارون چه بود؟
جبرئیل : شبیر.
پیامبر صلى الله علیه و آله : زبان من عربى است .
جبرئیل : نام او را حسین بگذار!
بدین جهت پیامبر گرامى نام آن حضرت را حسین گذاشت .
 بحار الانوار
ج 43، ص 239.



طبقه بندی: چهارده معصوم (ع)،  تاریخی،  مذهبی، 
برچسب ها: ولادت و مراسم نامگذارى امام حسین علیه السلام، امام حسین علیه السلام، ولادت و مراسم نامگذارى، داستان های بحارالانوار،  

تاریخ : دوشنبه 20 اردیبهشت 1395 | 18:44 | نویسنده : محمّد صالح خادم آل یاسین | نظرات

تعداد کل صفحات : 3 ::      1   2   3  

  • paper | سبزک | تبلیغات متنی